(of: Shlomo, Salomon, Suleiman)
Derde koning van Israël, na Saul en David.
Beroemd om zijn wijsheid.
De plek waar zijn tempel heeft gestaan is nog vandaag een belangrijke conflictbron.
De profeet Nathan komt na Salomo’s geboorte bij koning David langs en vertelt dat God dit kind bijzonder liefheeft. Hij geeft het de naam Jedidja (2 Samuel 12: 25). De latere naam Salomo kan in verband worden gebracht met Shalom = Vrede. Volgens de bijbel is Salomo de laatste koning van het twaalfstammenrijk in een tijd van vrede. Juist omdat aan zijn handen geen bloed kleeft mag hij van God een tempel bouwen.
Over het geboortejaar van Salomo hebben we geen zekerheid. Het gebrek aan archeologisch bewijs voor zijn regeerperiode wijt men aan de vele vernietigingsoorlogen die door de eeuwen heen in het gebied hebben gewoed.
Salomo is de zoon en opvolger van David en diens bijvrouw Batseba, de vrouw van Uria, die officier in het leger van David was. Salomo regeerde vermoedelijk van circa 970 tot 930 v. Chr. Ook over deze jaartallen bestaat geen zekerheid.
Salomo spreekt nu nog tot de verbeelding. Hij huwde ter versterking van zijn positie met een Egyptische prinses. Hij bouwde de eerste tempel van de Joden en maakte van Jeruzalem een schitterende wereldstad. In zijn regeringsperiode bereikte het rijk van Israël/Juda een hoogtepunt. Hij deelde het rijk in twaalf regionen in, gebaseerd op de twaalf oude stammen van Israël. Wetenschap en kunsten stonden bij hem hoog in het vaandel.
Volgens de Bijbel had Salomo nog een andere hobby: hij hield er maar liefst duizend vrouwen op na. Over de relatie tussen Salomo en de koningin van Sheba (of: Scheba) doen nog vandaag allerlei spannende verhalen de ronde. Hij wordt ook van afgoderij beschuldigd. Hij bevorderde de handel, onderhield een vloot en reorganiseerde het leger.
Na de dood van Salomo viel het koninkrijk snel in twee delen uiteen. Er kwam een eind aan wat wel de Joodse Gouden Eeuw wordt genoemd. Zijn opvolgers waren Rechabeam in het zuidelijke koninkrijk Juda en Jerobeam in het noordelijke tienstammenrijk Israël.
De wijsheid van Salomo is spreekwoordelijk. Een Salomonsoordeel geldt nu nog als het toppunt van juridische bekwaamheid. Ook in de islamitische wereld worden de wijze besluiten van koning Salomo breed uitgemeten. Hij is daar bekend onder de naam Suleiman.
Twee moeders vechten om een baby. Salomo stelt voor, het kind in tweeën te hakken. De valse moeder vindt het best; de echte protesteert. Dit beroemde oordeel wordt aangevoerd als bewijs voor zijn wijsheid.
Aan Salomo worden de Bijbelboeken Hooglied en Prediker toegeschreven. De eerste Joodse tempel in Jeruzalem, door Salomo gebouwd op de Tempelberg, is voor religieuze Joden een belangrijk heiligdom.
In het conflict van vandaag is de Tempelberg een van de belangrijkste conflictbronnen. Van tijd tot tijd hebben er relletjes plaats. De tweede intifada (2000) is er begonnen. Zoals de meeste mensen ten onrechte aannemen, was dat als gevolg van een ‘provocerende‘ wandeling van de Israëlische premier Sharon over de berg van de tempel van Salomo.
Meer informatie:
