Op 5 juni 1967 begint een veldslag die slechts zes dagen duurt. Israël deelt de eerste klap uit en verslaat de verenigde Arabische legers. Begin van de fel omstreden ‘bezetting’ van wat later Palestijnse gebieden gaat heten.
Argumenten
Israël besloot tot een preventieve aanval. Het voerde daarvoor de volgende redenen aan:
1) In mei 1967 eiste Nasser van Egypte het vertrek van de VN-troepen die langs het Suezkanaal waren gestationeerd – als buffer tussen beide landen. Tot verbazing van Israël vertrokken ze zonder slag of stoot.
2) Syrië en Jordanië sloten een militair pact met Egypte.
3) Nasser sloot de straat van Tiran – opnieuw, en tegen internationale afspraken in – af voor scheepsverkeer van en naar Israël, zodat geen doorvaart meer mogelijk was.
4) Nasser had zijn troepen op sterkte gebracht en gemobiliseerd.
5) Op 26 mei verklaarde Nasser dat Israël deze keer volledig verwoest zou worden. Ook andere Arabische leiders uiten oorlogszuchtige taal en dreigen met de totale vernietiging van Israël.
Verloop van de strijd
In de vroege ochtend van 5 juni 1967 vernietigde Israël de gehele Egyptische luchtmacht. Het Jordaanse leger bombardeerde vanuit de heuvels van Oost-Jeruzalem het westelijke deel van de stad. Na felle gevechten was de operatie in een paar dagen tijd afgerond. Israël veroverde de Sinaï, de Westbank, Gaza, de Golanhoogte en Jeruzalem.
Omstreden bezetting
Al direct na de oorlog was de bezetting van het veroverde gebied – met de bedoeling het in onderhandelingen af te ruilen tegen vrede – omstreden, ook in Israël zelf. Volgens velen had Israël direct na de oorlog de bezette gebieden moeten ontruimen. Eerst was het Israëlische gebied zelf voor de Palestijnse leiders inzet van de strijd: de PLO was al in 1964 opgericht, ver vóór de bezetting van 1967. Later werd de bezetting van wat als Palestijnse gebieden werd gezien een extra reden voor Arabische terreur tegen Israëlische burgers. Grenzen zijn nog nooit vastgelegd: volgens veel commentatoren omdat de Arabische partij het hele gebied terugwil.
Over het recht van de Joodse gemeenschap om een deel van het gebied te bewonen wordt nog dagelijks fel getwist – in Europa, in Amerika en in de Arabische wereld. Ook in Israël zelf zijn partijen die menen dat het beter is het land aan de Arabieren terug te geven en de seculiere Joodse staat op te heffen.
———————————————————————————
