Brits politicus, afkomstig uit Wales.
Premier als de Balfour-verklaring wordt aangenomen.
Studeert rechten. Sluit zich aan bij de liberale partij. Wint in 1890 een plek in het House of Commons. Met zijn 27 jaar is hij de jongste afgevaardigde. Wordt gewaardeerd vanwege zijn sprekerskwaliteiten, maar de partijtop vindt hem te radicaal, omdat hij fel gekant is tegen de Boerenoorlog. Daarnaast is de Liberale Partij het niet eens met zijn stellingname tegen de Onderwijswet van 1902.
Na de verkiezingen van 1906 krijgt hij de post van voorzitter van de Board of Trade. Maakt zich sterk voor de armen in het land. Zet zich daarnaast in voor de algemene ziektewet. Is het niet eens met Engelse deelname aan de Tweede Wereldoorlog.
Bekleedt de post van minister van Munitie vanaf 1915. Werkt in 1916 samen met de conservatieven, om Herbert Asquith als eerste minister af te zetten. Stapt over naar de Conservatieve Partij.
Lloyd George wordt eerste minister. Hij maakt zich er hard voor dat Palestina na de oorlog onder Brits toezicht komt te vallen. Hij beschouwt het zionisme als mogelijke bondgenoot om Britse macht te verwerven in het Midden-Oosten. Onder zijn toezicht wordt de roemruchte Balfour-verklaring getekend.
Na de Eerste wereldoorlog blijken zijn politieke wensen voor hervormingen niet samen te gaan met de wensen van de conservatieven. Hij wordt gedwongen de partij te verlaten. In 1936 – drie jaar voor het begin van WO2 – bezoekt Lloyd George de Duitse dictator Adolf Hitler. Hij probeert hem ervan te weerhouden militaire expedities te ondernemen in Europa.
Lloyd George overlijdt op 26 maart 1945, op 82-jarige leeftijd.
