Synoniem voor het westen van de Arabische wereld.
Het woord komt van het Arabische al-maghrib, dat ‘land waar de zon ondergaat’ betekent. De Maghreb bevindt zich in Noord-Afrika en behelst de landen tussen de Middellandse zee en de Sahara: Marokko, Algerije, Tunesië, Libië en Mauritanië. Libië verbindt de Maghreb met het Nabije Oosten.
In het Arabisch wordt Marokko Maghreb genoemd. Het gebied dat wij als de Maghreb beschouwen heet in het Arabisch al-maghreb.
In de Maghreb wonen Arabieren, maar ook berbers en gearabiseerde berbers. Daarnaast bevinden zich vele joden in de Maghreb-landen. De meeste landen die deel uitmaken van het gebied zijn voormalige Franse kolonies, met uitzondering van Libië, dat een Italiaanse kolonie was. De landen behoren tot de Unie van de Arabische Maghred (AMU) die in 1989 is opgericht en economische samenwerking en integratie van de lidstaten tot doel heeft.
De voormalige president van Tunesië, Habib Bourguiba, werd eens gevraagd het woord Maghreb te definiëren. Hij antwoordde dat er in Libië een denkbeeldige noord-zuidlijn ligt. Volgens hem is ten oosten van deze lijn rijst het belangrijkste voedsel en ten westen couscous. Bij die lijn begint de Maghreb, Aldus Bourguiba.
Noord-Afrika wordt in de zevende eeuw veroverd door Arabieren uit het oosten. Hiermee doet de Islam haar intrede in het gebied. Politiek beschouwd is het gebied tijdens de Arabische overheersing tot de achtste eeuw en onder de Almohaden tussen 1159 en 1229 een eenheid.
Met Maghreb kan ook één van de vijf gebeden van moslims bedoeld worden, namelijk het gebed dat plaatsvindt vlak na zonsondergang. Dit gebed wordt ook wel salaat-I-Maghreb genoemd.
www.saudiaramcoworld.com/issue/199806/couscous-the.measure.of.the.maghrib.htm
