Plan van de nazi’s om joden uit Europa te deporteren.
De gedachte achter het plan was niet, zoals vaak wordt aangenomen, het creëren van een rookgordijn om de plannen voor een totale uitroeiing van de joden te maskeren. Uit archiefonderzoek blijkt dat het een serieus plan was om alle Europese joden naar het Franse eiland Madagascar te verschepen.
Dat het antisemitisme in Europa niet was uit te roeien, bracht Theodor Herzl in Der Judenstaat (1896) al tot de conclusie dat de joden een eigen territorium zouden moeten hebben. De nazi’s speelden op deze gedachte in door het uitwerken van diverse plannen om de joden uit Europa te deporteren. Vanaf 1938 werd serieus bekeken of verscheping naar de Franse kolonie Madagascar, een eiland voor de kust van Afrika, mogelijk was.
De Franse regering had zich al in 1937 bereid getoond haar kolonie voor dat doel open te stellen. Ook de Britten en het Vaticaan waren niet afkerig van het idee. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog is zelfs korte tijd sprake geweest van een Joods Madagascarplan, met instemming en medeweten van joodse organisaties.
Het deportatieplan zou uiteindelijk niet tot uitvoering komen, omdat grootschalige verscheping in oorlogstijd niet mogelijk bleek. In 1942 werd het door de nazi’s afgeblazen. Gekozen werd voor totale uitroeiing in vernietigingskampen.
bronnen
http://users.telenet.be/michel.vanhalme/nonfic38.htm
http://www.zundelsite.org/english/harwood/Didsix08.html
http://www.fpp.co.uk/Auschwitz/docs/ZundelTrial.html
literatuur
Hans Jansen, Het Madagascarplan; de voorgenomen deportatie van Europese joden naar Madagascar. Uitg. Sdu, Den Haag; Standaard Uitgeverij, Antwerpen, 1996. 543 p.; foto’s; lit.; reg.
