Schatrijke oliestaat.
Eén van de Arabische Emiraten in het Midden-Oosten.
Schiereiland in de Perzische golf.
Grenst in het zuiden aan Saoedi-Arabië.
De oudste vondsten in het land wijzen aan dat er al vele eeuwen voor Christus mensen woonden, bedoeïenen, die ook elders in de regio leefden. Qatar maakte tijdens de Middeleeuwen deel uit van het Arabische Kalifaat. In 1538 werd de staat onderdeel van het Ottomaanse Rijk.
Met de Eerste Wereldoorlog kwam er een einde aan de Turkse overheersing en Qatar was één van de gebieden die onder Brits gezag kwamen te staan. Het protectoraat werd in 1971 onafhankelijk. Qatar zag er niets in om een staat te vormen met de Verenigde Arabische Emiraten.
In het begin van de twintigste eeuw was Qatar relatief klein, maar met de ontdekking van aardolie kwam een enorme immigratiegolf op gang. De meeste immigranten in het land zijn afkomstig uit India, de Filipijnen, Iran, Pakistan, Jemen, Egypte en Groot-Brittannië. Het land, dat vroeger een relatief arm gebied was geweest, begon met de export van olie en werd hierdoor een rijke staat. Het heeft zelfs één van de hoogste inkomens per hoofd van de bevolking wereldwijd.
De islam wist Qatar, dat een aantal eeuwen christelijk was geweest, snel te veroveren. Het christendom verdween nagenoeg geheel uit de samenleving. Tot 2003 waren niet-islamitische geloofsgemeenschappen verboden, al werden ze vanwege het grote aantal aanwezige buitenlanders wel getolereerd.
Met een nieuwe wet in 2003 kwam er godsdienstvrijheid in het land. Verschillende gemeenschappen, waaronder de rooms-katholieke en de protestantse, zijn na de komst van de nieuwe wet begonnen met de bouw van een kerk.
Sinds enkele jaren zoekt de oliestaat toenadering tot Israël. Zo werd begonnen met de bouw van een voetbalstadion in de Joodse Staat, dat grotendeels betaald werd door de overheid van Qatar.
