Duits industrieel, politicus en schrijver.
Geboren in het Duitse Berlijn in 1867. Zoon van Emil Rathenau. Van joodse afkomst.
Studeert natuurkunde, scheikunde en filosofie en later ook machinebouw.
Publiceert in 1987 het artikel ‘Höre Israel’, waarin hij de Duitse joden oproept tot assimilatie binnen de Duitse cultuur.
Hij meent dat joden zich moeten verzetten tegen zowel zionisme als socialisme.
Volgens Rathenau kan alleen op die manier het antisemitisme verdwijnen.
Raakt bevriend met publicist Maximilian Harden.
Bouwt een paar jaar later tevens een vriendschap op met dichter Gerhart Hauptmann.
In 1907 en 1908 onderneemt Rathenau twee reizen naar Afrika, om de Duitse koloniale politiek te inspecteren. Hij publiceert hierover het werk ‘Reflexionen’ (Reflecties).
Na de dood van zijn vader in 1915 wordt hij de voorzitter van het door zijn vader opgerichte bedrijf AEG.
Door zijn functie speelt Rathenau een belangrijke rol tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Na de oorlog richt hij mede de democratische partij (DDP) op.
In 1921 wordt hij minister van reconstructie en een jaar later minister van buitenlandse zaken.
Leden van de nieuwe nazi-partij beschuldigen hem ervan deel uit te maken van een joods-communistisch complot.
Op 24 juni 1922 wordt hij vermoord door twee rechts-extremistische officieren. Ernst von Salomon en Ernst Techov zijn de moordenaars.
