Palestijns politicus. Bedenkt samen met de Israëliër Beilin een onofficieel maar geruchtmakend vredesplan: het Akkoord van Geneve.
Eigenzinnig
Abed Rabbo werkt vanaf de jaren zestig samen met Yasser Arafat. In de jaren tachtig en negentig neemt hij deel aan vredesbesprekingen over het Israëlisch-Palestijns conflict. Hij is het brein achter het Akkoord van Genève in 2003. De laatste jaren verschilden Rabbo en Arafat steeds vaker van mening.
Intern conflict
Rabbo wordt in 1945 in Jaffa, als kind van Palestijnse vluchtelingen, geboren. Hij studeert economie en politieke wetenschappen in Egypte en wordt daarna actief in de Palestijnse politiek. Hij is in 1968 één van de oprichters van het Democratisch Front voor de Bevrijding van Palestina (DFLP), een linkervleugel binnen de PLO. In 1991 breekt Rabbo met deze groepering en richt hij de Fida op, de Palestijns Democratische Unie, die tegen Jordaanse bemoeienis in Palestina is. In 2002 breekt hij tevens met de Fida, wegens interne conflicten.
Leiding
Rabbo steunt namens zijn groepering de vredesprocessen in Madrid en Oslo. Zelf is hij actief bij de besprekingen betrokken. Op het moment dat de Palestijnse Autoriteit wordt opgericht in 1994 wordt Rabbo aangesteld als minister van Informatie en Cultuur. De politicus leidt het vredesonderhandelingsteam van de PA – totdat hij er in het jaar 2000 achterkomt dat er geheime besprekingen plaatsvinden in Zweden, waarover Arafat hem niet heeft geïnformeerd.
Tegenstander
Politiek gezien kan Rabbo bij de radicale Palestijnen geplaatst worden, al menen sommige critici dat hij wel bereid is om de staat Israël te erkennen. Dat bleek bijvoorbeeld in 2001, toen hij één van de vooraanstaande Palestijnse politici was die de gezamenlijke Israëlisch-Palestijnse verklaring ‘Nee tegen bloedvergieten, Nee tegen Bezetting, Ja voor Onderhandelingen en Ja voor Vrede’ tekende. Wel is hij een fel tegenstander van de Israëlische bezetting en tevens is hij tegen de muur die door de Israëli´s werd gebouwd.
Initiatief
In 2003 is hij samen met de Israëlische oud-minister Yossi Beilin het brein achter het Akkoord van Genève. Dit plan voorziet in de stichting van een gedemilitariseerde Palestijnse staat op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook, met Jeruzalem als gedeelde hoofdstad. Het plan wordt zeer verdeeld ontvangen in beide kampen: Israël moet de bezette gebieden opgeven en vele Palestijnen het recht op terugkeer bieden naar de steden en dorpen die zij, of hun voorouders, tijdens de oorlog van 1948 ontvluchtten.
Voor een interview met Abed Rabbo (2003) zie NRC Handelsblad: http://www.nrc.nl/dossiers/middenoosten/vredesonderhandelingen/article75591.ece.
Meer informatie:
http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/biography/rabbo.html
http://www.nrc.nl/dossiers/middenoosten/vredesonderhandelingen/article75591.ece
