Fanatieke religieuze joodse vrijheidsstrijders,aan het begin van onze jaartelling. Willen wraak nemen op de Romeinse bezetter van het land Israël en die met geweld verjagen. Jezus kiest een zeloot in zijn team.
<Grieks: zelos; ijver. De beweging ontstaat als zelfstandige partij uit de linkervleugel van de Farizeeën. Volgens geschiedschrijver Josephus komen hun denkbeelden in alle opzichten overeen met die van de Farizeeën, maar daarnaast zijn ze extreem aan de vrijheid gehecht. Ze erkennen alleen hun eigen God als hun heer en koning, en dus vooral niet de Romeinen.
Binnen de groepering staan de Sicariërs (‘mannen met de lange messen’) bekend als terreurgroep. Volgens historici is het zelfs de eerste georganiseerde terroristische organisatie in de geschiedenis. Ze deinzen niet terug voor geweld. Het Romeinse bestuur meldt dat ze als gewone bandieten moeten worden beschouwd.
Omdat de Zeloten de exclusieve alleenheerschappij van God nastreven (Deut. 6:4) staan ze in het antieke Israël bij veel mensen in hoog aanzien. Ze zijn bereid te sterven voor de goede zaak; de consequentie van de heilige oorlog is het martelaarschap.
Opmerkelijk is dat Jezus een leider van deze groep opstandelingen tot apostel kiest: Simon, die ook Zebedeüs wordt genoemd. De groep wordt verder in de evangeliën niet genoemd.
De Zeloten storten het volk rond 70 n. Chr. in de opstand tegen Rome, die voor het joodse volk op een ramp zal uitdraaien. Zeloten spelen ook een hoofdrol in het drama van Masada.
Andere belangrijke richtingen in de tijd van Jezus: Sadduceeën en Schriftgeleerden
In het taalgebruik van vandaag is een zeloot iemand die
onverdraagzaam en blind ijvert voor ethische of religieuze denkbeelden.
