Russisch-Amerikaans-Israëlisch activiste, politica en premier.
Geboren als Golda Mabovitz in Kiev (Rusland) in 1898. In 1906 verhuist haar familie naar de Verenigde Staten vanwege economische problemen. Het gezin vestigt zich in Milwaukee, Wisconsin. Op de middelbare school wordt ze lid van de zionistische arbeidersbeweging “Poalei Zion”, wat ‘werkers van Zion’ betekent. Verhuist in 1921 met haar echtgenoot, de dichter-musicus Morris Myerson, eveneens van Russische afkomst, naar Palestina, dat op dat moment in handen van de Britten is; ze gaan er wonen in de kibboets Merhavya. In 1924 verhuist ze opnieuw, dit keer naar Tel Aviv, waar ze actief is in een aantal verschillende functies, onder andere in de Histadrut.
Van 1932 tot 1934 werkt Meir als afgezant in de VS, waar ze secretaris is van de Hechalutz-vrouwenorganisatie. Wanneer de Britse autoriteiten in 1946 de leiding van de Joodse gemeenschap gevangennemen, vervangt Meir de toekomstige premier Moshe Sharett als hoofd van de politieke afdeling van de Jewish Agency, die in de praktijk een belangrijke verbinding vormt tussen Joden en Britten. In haar functie voor de Jewish Agency is Meir erg actief in het inzamelen van geld om de Israëlische onafhankelijkheidsoorlog te helpen bekostigen.
Wordt in 1948 door David Ben-Goerion gekozen om lid te worden van de tijdelijke regering. Hierna wordt ze ook lid van de Knesset, het Israëlische parlement. Van 1949 tot 1956 is Meir minister van Arbeid, en van 1956 tot 1966 minister van Buitenlandse Zaken in verschillende regeringen.
Neemt in 1956 de Hebreeuwse naam Meir aan, die “helder schijnen” betekent. Tussen 1966 en 1968 is Meir eerst secretaris-generaal van Mapai, de Israeli Workers Party, en later van de nieuwe Arbeiderspartij waar Mapai in opgegaan was. Wanneer Levi Eskjol in 1969 plotseling overlijdt, volgt de dan 71-jarige Meir hem op als minister-president. Ze wordt hiermee de derde vrouwelijke premier ter wereld, na premier Bandaranaike van Sri Lanka, en Indira Gandhi van India.
Ze groeit uit tot een zeer geliefd politicus; haar regering wordt echter geplaagd door interne ruzies, strategische blunders en zwak leiderschap. Naar aanleiding van de plotselinge aanval door Egypte en Syrië op Israël op 6 oktober 1973, het begin van de Yom Kippoer-oorlog, oordeelt een onderzoekscommissie dat de regering serieuze inschattingsfouten heeft gemaakt wat betreft de Arabische bedoelingen. Hoewel haar partij de verkiezingen van december 1973 wint, treedt Meir in 1974 af. Hierdoor wordt Yitzhak Rabin de nieuwe premier. Golda Meir overlijdt in december 1978 en wordt begraven op Mount Herzl in Jeruzalem.
